محمدصادق نجمى

55

حمزة سيد الشهدا ( ع ) ( فارسى )

را داشتند كه أبو جهل خطاب به آنها گفت : « دَعُوا أَبا عَمارة فَإِنّي سَبّبت ابن أخيه سَبّاً قَبِيحاً » . « كارى با أو نداشته باشيد ؛ زيرا من برادر زاده‌اش را ناسزا گفتم ( وأو را بر اين ضرب وجرح وأدار كردم ) . » « 1 » آرى ، بدين‌گونه ودر اين تاريخ حمزه ايمان آورد ويا ايمان خويش را اظهار نمود وعلني ساخت وتا آخر بر آن ثابت ماند ودر دفاع از آيين پاك خويش تا پاى جان وتا شهادت مقاومت نمود . طبق نوشتهء مورّخان ، با ايمان آوردن حمزه ، قريش دريافتند كه پيامبر قدرت يافت وعمويش حمزه با شجاعت وشهامتى كه دارد ، از وى دفاع خواهد كرد . ازاين‌رو ، در برنامه‌هاى ايذايى خود تجديد نظر كردند وتغيير رويه دادند . « 2 » حمزه نگهبان رسول‌اللَّه حمزة بن عبدالمطّلب پس از اينكه اسلام را پذيرفت ، چنين نبود كه مانند يك مسلمان عادى ، تنها به وظايف وتكاليف فردىِ خود عمل كند ، بلكه أو خود را سپر وجود پيامبرخدا صلى الله عليه وآله قرار داد ووظيفهء حفاظت ونگهبانى آن حضرت

--> ( 1 ) . طبقات ابن سعد ، ج 3 ، ص 4 ، با تفاوت مختصر در متن وكامل ابن أثير ، ج 2 ، ص 56 ( 2 ) . همان .